حسین احمدی‌نیاز؛ “حقوق بشر شرمسار گریه‌های دایه شریفه و مادران دیگر ایران زمین و کردستان است”

حسین احمدی نیاز، وکیل دادگستری در نامه‌ای سرگشاده خطاب به دایه شریفه مادر رامین حسین پناهی و مادران داغدیده در روز جهانی حقوق بشر نوشته‌است: “حقوق بشر شرمسار گریه‌های دایه شریفه و مادران دیگر ایران زمین و کردستان است”

به گزارش کانون مدافعان حقوق بشر کردستان، حسین احمدی‌نیاز وکیل دادگستری به مناسبت روز جهانی حقوق بشر در دهم دسامبر خطاب به شرافت زرینی (دایه شریفه)، مادر رامین حسین پناهی و مادران داغدار ایران نامه‌ای سرگشاده نوشته‌است که متن کامل آن در ادامه آمده است:

” حقوق بشر شرمسار گریه های دایه شریفه و مادران دیگر ایران زمین و کوردستان است ”
دایه شریفه‌ی زرینی و هزاران مادر داغدار ایران زمین

با سلام و ادب

دایه گیان به مناسبت دهم دسامبر روز جهانی حقوق بشر مناسب دیدم تا در این روز بخاطر ظلم و ستم های فراوانی که در حق شما و این ملت ستمدیده شده است این نامه را بنویسم تا همگان در این روز که قرار است کرامتی ذاتی مورد تکریم قرار گیرد بیاد تو باشیم و همراه درد و رنج هایتان باشیم . جامعه ی جهانی برای ترمیم کرامت ذاتی بشر که در حین دو جنگ جهانی که منتج به کشتار فراوان شد این اعلامیه را تنظیم و برای پایان دادن به کشتار، تحقیر بشریت، ظلم و ستم، نفرت و کینه، نابردباری و تبعیض و… این اعلامیه را تصویب کردند و امید فراوان بود که بشریت منبعد رذایل انسانی فوق را نبیند اما هزاران افسوس که داستان تلخ ظلم و ستم ،تبعیض و نابرابری ،آوارگی و تحقیر، شکنجه و زندان و … برای اقلیت کرد و جوامع انسانی در خاورمیانه تداوم یافته و انگار ملت کورد با رنج و درد همزاد شده است. در بیشتر جوامع توسعه یافته این روز را جشن می گیرند اما ما ملت کرد در این روز برای عزیزانمان که بناحق اعدام شده اند، برای جوانانی که زیر شکنجه جان باخته اند، برای کولبرانی که برای لقمه نانی جان خود را از دست داده اند، برای مادران شهیدی که شاهد کشته شدن عزیزان خود بوده اند، برای ١٨٢ هزار نفر شهیدی که در انفال شهید شدند، برای مادران اعدام های دسته جمعی تابستان ۶٧ ، برای هزاران زن و کودکی که در آوارگی جان باختند، برای شهروندانی که در روستای قارنای کردستان قتل عام شدند، برای قربانیان مین های زمینی، برای هزاران رامینی که در زندانهای ایران، ترکیه، عراق و سوریه بخاطر کرد بودن و دفاع از حق و اصول حقوق بشر اعدام شدند، برای غریب هایمان که مجبور به غربت شدند و برای زندانیانمان گریه می کنیم. ما همزاد رنج و بدبختی بوده ایم، نمی دانم جرم ما چیست ؟ که چنین مورد تبعیض ،ظلم و ستم قرار می گیریم ؟
دایه شریفه گیان و مادران گرامی جانباختگان راە آزادی و عدالت، هفتاد سال از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر می گذرد، اعلامیه ای که داشتن دادرسی عادلانه و منصفانه از بنیادهای آن به حساب می آید و شکنجه را ممنوع اعلام کرده است اما همه شاهد بودیم که چگونه برای رامین تو، دادرسی منصفانه و عادلانه وجود نداشت، چقدر داد زدیم که دادگاه باید مستقل از نهادهای امنیتی باشد ؟ چقدر فریاد زدیم که رامین تحت شکنجه بوده است و باید شکنجه گران محکوم شوند اما شکنجه گران رامین را اعدام کردند! چقدر در دفتر دادستان سنندج و دیوان عالی کشور فریاد بر آوردیم که رامین بیگناه است اما مصوبه ی شورای عالی امنیت ملی ایران را به ما نشان دادند که تاکید بر اعدام رامین بود و بطور کامل دادرسی منصفانه،؟عادلانه و بی طرفانه را زیر پا گذاشتند و با این کار خود تمام آموزه ها و اسناد جهانی حقوق بشر را به سخره گرفتند . اعدام پلید ترین اقدام علیه بشریت است و باید ریشه کن شود، در دادگاه رامین بسیار فریاد زدیم که رامین را اعدام نکنید و با اعدام او چه چیزی جز نفرت و کینه بدست می آورید ؟ .حق رامین تو اعدام نبود، حق اشرف تو کشتن نبود، حق افشین تو زندان نیست، حق امجد و رفیق تو غربت نیست، حق انور تو حبس ابد و زندان نبود. حق فرزندان شما این همه مصیبت و رنج نبوده است.
هنگامی که آن شب در بهشت زهرا گریه ها و زجه های تو را هنگام دیدن پیکر بی جان رامین دیدم و ملت ایران شاهد آن گریه ها بود، بیشتر به عمق ظلم و ستم، بیچارگی و تبعیض علیه این ملت ستمدیده پی بردم .حق مردم ایران و کرردستان این همه فلاکت و رنج و بدبختی و ظلم و ستم نیست. ما از کرامت ذاتی بشر باید برخوردار باشیم و مورد احترام قرار بگیریم. اما افسوس که چنین نیست و زور ظالمان بر حقوق بشر بیشتر است  حقوق بشر و حاکمان ظالم باید شرمسار هزاران دایه شریفه باشند که فرزندان برومند خود را تقدیم راه آزادی کردند تا درخت حقوق بشر را با خون خود آبیاری نمایند. همه ی ما بر تو و مادران شهیدان راه آزادی درود می فرستیم با اعدام ظالمانه ی رامین تو هزاران رامین دیگر متولد شدند .دایه گیان روزی فرا خواهد رسید که پیروزی و رهایی از استبداد و ظلم و ستم را جشن بگیریم و درس حقوق بشر را در تمام مدارس برای کودکانمان تدریس کنیم تا دیگر شاهد اعدام رامین ها نباشیم و برابری، شادی، بردباری، انسانیت، رفع تبعیض و فضایل انسانی را ارج نهیم. اعدام باید پایان یابد و کرامت ذاتی بشر را گرامی داریم .حکومت های ستمگر و مروج اعدام دیگر فرصتی ندارند و گریه های تو مرگ آنان را رقم خواهد زد. دایه گیان برای رامین های دیگر بمان و مقاومت تو درس زندگی و آزادگی است.
با احترام مجدد


گفتنی است علیرغم گذشت بیشتر از سه ماه از اعدام رامین حسین‌پناهی، و پیگیری‌های مستمر خانواده‌شان، دستگاه‌های امنیتی کماکان از دادن هر گونه اطلاعاتی در خصوص محل دفن این زندانی سیاسی خودداری می‌کنند.

رامین حسین پناهى فعال سیاسی ۲۴ ساله متولد روستای قروچای شهرستان قروه، در تاریخ ٢ تیرماه ۱۳۹۶، توسط نیروهای امنیتی اطلاعات کردستان بازداشت و پس از ۲۰۰ روز تحمل حبس انفرادى و اعمال شکنجه‌های جسمی و روانی طاقت فرسا، به زندان مرکزى سنندج منتقل شد. این زندانی سیاسی، ٢۵ دی‌ماه ٩۶ در شعبه یک دادگاه انقلاب شهر سنندج به اعدام محکوم شد. این حکم، مجددا، ٢٢ فروردین ۱۳۹۷ در شعبه ٣٩ دیوانعالى کشور در شهر قم به تایید رسید.

در ارتباط تایید حکم این زندانی سیاسی، ۳ تن از کارشناسان سازمان ملل، در تاریخ ۳۰ فروردین ۱۳۹۷ با انتشار بیانیه‌ای خواستار توقف حکم اعدام وی شدند و نگرانی خود را درباره بدرفتاری و شکنجه زندانیان در ایران اعلام کردند.

حکم اعدام رامین حسین‌پناهی، در حالی صادر و ابلاغ شد، که او تمامی اتهام‌های انتسابی به خود را رد کرده و وکیل این زندانی سیاسی نیز این حکم را غیرمنتظره و ناعادلانه تلقی کرده بود.

در ٢٧ اردیبهشت ٩٧ پس از مراجعه حسین احمدی نیاز وکیل پرونده رامین حسین پناهی، جهت اطلاع از دریافت آخرین وضعیت حقوقی موکلش به وی اعلام شد که پرونده رامین از شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور برگشته و جهت اجرای حکم به شعبه چهارم اجرای احکام دادسرای اجرای احکام سنندج ارجاع شده است.

پس از آن شریفه زرینی (دایه شریفه)، مادر رامین حسین پناهی، روز پنج شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۷، طی نامه‌ای سرگشاده به فدریکا موگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، نگرانی خود را نسبت به اعدام قریب الوقوع پسرش اعلام کرد.

در قسمتی از این نامه آمده است: «من از شما می‌خواهم که این روزها که مشغول گفتگو با مقامات ایران هستید، یک خواست را به خواست‌های دیگرتان اضافه کنید، لغو حکم رامین حسین پناهی و بررسی پرونده او در یک دادگاه صالحه اروپایی.»

این مادر رنج‌کشیده در بخش دیگری از این نامه نوشته است: « این نامه یک مادر است از یک شهر کوچک در کردستان ایران، مادری که قلبش هر روز در تب و تاب است ، چرا که جگر گوشه اش ممکنست در زندانی در همین نزدیکی ها ، بعد از اتمام ماه رمضان اعدام شود. میدانید یعنی چه، از فکر این فاجعه بخود میلرزم و و از کلمه اعدام نفرت دارم.

شنیدم خودتان مادر هستید و دو دختر دارید، پس میتوانید یک لحظه از سیاست فاصله بگیرید و بحرفم گوش دهید با جان دل گوش دهید.

من یک مادر دردمندم، از سی سال پیش درد را شناختم و سالها است که دربدر دنبال فرزندانم هستند، فرزندانی که از عدالت گفتند و برای بهبود اوضاع کوشیدند. ولی در اینجا همه چیز ممنوع است. ما در جهنم زندگی میکنیم و این روزها زندگی من به تمام معنا جهمنی است.

رامین حسین پناهی که حتما اسمش را شنیده اید و عکس اش را دیده اید، فرزند دلبند من است. او هر کاری کرده باشد ، نباید کشته شود. آیا این حرف ناحقی است که من میزنم. او یک فعال سیاسی است ، پرونده سازیها شده و اکنون در یک قدمی مرگ است.

من از شما می‌خواهم که این روزها که مشغول گفتگو با مقامات ایران هستید، یک خواست را به خواستهای دیگرتان اضافه کنید، لغو حکم رامین حسین پناهی و بررسی پرونده او در یک دادگاه صالحه اروپایی.

میخواهم با این نامه برای یک لحظه به زندگی و روح و روان مادری وصل شوید که دیگر قلبش توان تحمل این فاجعه را ندارد. این روزها من و فرزند دلبندم قلبمان بهم وصل است . من میدانم که برای فرزند کوچکم رامین این لحظات چقدر سخت است کابوس اعدام، و می‌خواهم شما هم لحظه ای به این احساس من نزدیک شوید و خودتان را جای من بگذارید و کاری کنید که این فاجعه اتفاق نیفتد، شما می‌توانید و من صمیمانه از شما می‌خواهم این کار را بکنید. رسما و بطور جدی بخواهید رامین اعدام نشود.»

این زندانی سیاسی محکوم به اعدام، از ابتدای بازداشت تا زمان اجرای حکم از دادرسی عادلانه محروم بود و بارها ابتدایی‌ترین حقوق قانونی‌اش در طول روند دادرسی نقض شد و پس از آن نیز بارها جهت اخذ اعتراف اجباری شکنجه شد و مورد ضرب و جرح قرار گرفت و با فشار نهادهای اطلاعاتی در نهایت حکم اعدام رامین حسین پناهی در حالی که با لبان دوخته در اعتصاب غذای اعتراضی بود، در یکی از “پایگاه‌های سپاه پاسداران در تهران” سحرگاه شنبه ۱۷ شهریورماه ۹۷، به همراه لقمان مرادی و زانیار مرادی، دو تن دیگر از زندانیان سیاسی، اجرا شد.

دیدگاهی بنویسید

لطفا دیدگاه خود را در اینجا بنویسید
لطفا نام خود را در اینجا بنویسید

17 + 13 =